Acte 10 van vrede

Acte 10 – van vrede

Nu eerst het afgevallen blad
opharken uit de volgeladen zinken goten

op de lange ladder rond de pannen op het
hoge, schuine dak – grafiet spuiten in het

schurend slot, de voordeur die
hartgrondig klemt bevrijden, de van mijn zoon

gekregen klimplant in de aarde zetten in de
dode hoek naast het balkon – ik kan me nu al

mateloos verheugen op haar losse trossen fel
oranje diep satijnen kelken

die me komend voorjaar met trompetgeschal
begroeten, elke morgen als ik de deur

lichtvoetig open schuif – vrede en verzoening
uiteindelijk binnen hand bereik